آتش عشق حسین(ع) است که خاموش نخواهد شد
![دانشگاه | امام خمینی آتش عشق حسین(ع) است که خاموش نخواهد شد](/wp-content/uploads/2024/07/63107549.jpg)
حوادث و اتفاقات زیادی در عالم رخ داده ولی بسیاری از آن ها در همان زمانه خود؛ تمام شده اند. حتی شاید چند سال و چند سده ادامه داشته و در نهایت در لابه لای تاریخ گم شده اند؛ اما چه شده و چه فلسفه و رمز و رازی در قیام اباعبدالله(ع) وجود دارد که آن را جاودان کرده است؟ رمز ماندگاری و جاودانگی مکتب امام حسین(ع) و قیام اباعبدالله(ع) چیست که پس از 14قرن این داغ هنوز بر دل ها سنگینی می کند و تا ابد سرد نمی شود؟
به گزارش اتاق زندگانی؛ قدس نوشت: برای یافتن پاسخی بر این پرسش با حجت الاسلام دکتر محمد جعفری؛ عضو هییت علمی موسسه امام خمینی(ره) هم سخن شدیم. ایشان تصریح می کند اخلاص امام حسین(ع) مهم ترین رمز و راز ماندگاری عاشوراست.
امام حسین(ع) و احیای دین
دکتر جعفری در پاسخ به این پرسش که چرا آتش عشق حسینی خاموش نشده و همچنان در دل ها ماندگار است؛ توضیح می دهد: در جامع احادیث الشیعه روایتی از پیامبر(ص) داریم که حضرت فرمود «برای شهادت حسین(ع)؛ حرارت و گرمایی در دل های مومنان است که هرگز سرد و خاموش نمی شود». این نکته را از جنبه ها و ابعاد مختلف می توان تحلیل و واکاوی کرد. فلسفه شهادت امام حسین(ع) احیای ارزش های دینی بود؛ به همین دلیل در طول تاریخ؛ نهضت حسینی برای مومنان واقعی که دنبال حقایق و ارزش های دینی هستند الهام بخش بوده و سبب تحولات فردی و اجتماعی فراوانی شده است. وی ادامه می دهد: بر اساس بیان قرآنی که مهم ترین رمز و راز آن؛ اخلاص کامل امام حسین(ع) است؛ آن حضرت در قیام عاشورا هیچ هدفی جز رضایت الهی دنبال نمی کرد. او در راستای امر الهی و تکلیف و رضای حضرت حق و آنچه به عنوان وظیفه می دانست حرکت می کرد. امام حسین(ع) تمام وجود خود و آنچه در توان داشت را در طبق اخلاص گذاشت و تقدیم حضرت حق کرد. رمز ماندگاری نهضت عاشورا در این نکته است.
قیام حسینی با رنگ و بوی خدایی
عضو هییت علمی موسسه امام خمینی(ره) ادامه می دهد: علامه مجلسی در بحارالانوار روایتی از وجود مبارک پیامبر خدا(ص) نقل کرده که حضرت فرمود: «من کان للَّه کان الله له» یعنی هر کس برای خدا باشد و خود را وقف خدا کرده باشد؛ خدا برای او است. در طول قرن ها افراد بسیاری تلاش کردند نام و یاد امام حسین(ع)؛ عزاداری هایی که برای او انجام می شود و… را کمرنگ کنند اما چون کار امام(ع) خدایی بود؛ دشمنان موفق نشدند. همچنان که خداوند در آیه 32 سوره توبه فرموده است: «یُریدُونَ اَنْ یُطْفِوُا نُورَ اللهِ باَفْواهِهِمْ وَ یَاْبَی اللهُ اِلاَّ اَنْ یُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ کَرِهَ الْکافِرُون» یعنی آن ها می خواهند نورِ خدا را با دهان خود خاموش کنند ولی خدا جز این نمی خواهد که نور خود را کامل کند؛ هر چند کافران ناخشنود باشند. دکتر جعفری تصریح می کند: اخلاص ضامن بقای عمل است. در آیه های 26 و 27 سوره الرحمن آمده است «کلُّ مَنْ عَلیها فَان وَ یبقَی وَجْهُ رَبَّک ذوالجلالِ والاکرام» یعنی هر که روی زمین است دستخوش مرگ و فنا بوده و زنده ابدی؛ ذات خدای با جلال و عظمت تو است. هر چه صبغه مادی دارد از بین می رود؛ فقط چیزی ماندگار است که رنگ الهی داشته باشد. همچنان که در آیه 138 سوره بقره داریم «صِبْغَهَ اللَّهِ وَ مَنْ اَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَهً» برترین و زیباترین رنگ ها؛ صبغه و رنگ الهی است. رنگ الهی در این عالم باقی می ماند زیرا خدا باقی است. نور الهی؛ نوری است که کم فروغ نمی شود. امام حسین(ع) نور الهی تام و تمام داشت؛ وکیل الله و حجه الله بود؛ اما اوج اخلاص آقا اباعبدالله(ع) در حادثه عاشورا بروز و ظهور پیدا کرد.
سیدالشهدا(ع) تصویر زیبای رضای الهی
این استاد حوزه و دانشگاه در ادامه بیان می کند: بسیاری از ما در بسیاری از وظایفی که داریم به دلایل مصلحت اندیشی و منفعت طلبی از برخی کارها چشم پوشی می کنیم حتی اگر پای جان در میان نباشد؛ اینجا اخلاص کاملاً درک می شود. تنها عملی باقی خواهد ماند که مخلصانه و در راستای رضای خداوند باشد. خدای متعال در آیه 11 سوره زمر بیان می کند: «قُلْ اِنِّی اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصًا لَهُ الدّینَ» بگو من خود مامورم تنها خدا را پرستش و دین را برای او خالص کنم. بسیاری از نیات اعمال ما برای خدا و الهی است اما متاسفانه این عمل آمیخته با نیت های غیرالهی می شود. خداوند فقط اعمال خالص را می پذیرد. پیامبر اکرم(ص) در این مورد فرمود: «هرگاه عملی انجام دادی؛ پس برای خدا خالصانه انجام بده زیرا خداوند فقط اعمالی را از بندگان می پذیرد که خالصانه انجام شده باشد». اخلاص و خدامحوری اهمیت بسیاری دارد و در پیشگاه الهی تنها اعمالی ارزش دارد که با اخلاص و رضایت خداوند همراه باشد؛ به همین دلیل تمام اعمال در قرآن کریم به نوعی مقید به اخلاص و قصد قربت شده اند.
دکتر جعفری در پایان تاکید می کند: از بارزترین ویژگی ها و اوصاف امام حسین(ع) این است که در تمام زندگی؛ گفتار؛ رفتار و کردارش طبق رضایت حق و در مسیر الهی بود. او بنده ای سراپا تسلیم الهی بود. قیام او قیامی برای خدا بود. همچنان که فرموده است: «بار خدایا! تو خود می دانی آنچه از ما سر زد؛ رقابت برای دستیابی به سلطنت و آرزوی زیاد کردن کالای بی ارزش دنیا نبوده است بلکه برای این بوده که نشانه های دین تو را افراشته ببینیم و اصلاح را در شهرهایت آشکار کنیم و بندگان ستمدیده ات منیت یابند و به واجبات؛ سنت ها و احکام تو عمل شود». امام حسین(ع) برای خشنودی خدا و عمل به دستورات الهی قیام کرد. هنگامی که حضرت(ع) به شهادت رسید فرمود: «بسم الله و بالله وفی سبیل الله و علی مله رسول الله؛ به نام خدا و بهاد خدا و در راه خدا و بر دین رسول خدا شهید می شوم». در تمام رفتار و گفتار امام حسین(ع) اخلاص؛ خدامحوری؛ رضایت الهی و خشنودی به رضایت خداوند موج می زند و همین راز ماندگاری نهضت حسینی در عالم است.
پایان خبر اتاق زندگانی
آیا شما به دنبال کسب اطلاعات بیشتر در مورد "آتش عشق حسین(ع) است که خاموش نخواهد شد" هستید؟ با کلیک بر روی عمومی، اگر به دنبال مطالب جالب و آموزنده هستید، ممکن است در این موضوع، مطالب مفید دیگری هم وجود داشته باشد. برای کشف آن ها، به دنبال دسته بندی های مرتبط بگردید. همچنین، ممکن است در این دسته بندی، سریال ها، فیلم ها، کتاب ها و مقالات مفیدی نیز برای شما قرار داشته باشند. بنابراین، همین حالا برای کشف دنیای جذاب و گسترده ی محتواهای مرتبط با "آتش عشق حسین(ع) است که خاموش نخواهد شد"، کلیک کنید.