افشای جزییات توافق نافرجام روسیه و اوکراین در استانبول
به گزارش اتاق زندگانی؛ در گزارشی با اشاره به نافرجام ماندن مذاکرات صلح میان روسیه و اوکراین در اولین هفته های جنگ؛ مطرح شده که اسناد مرتبط با این مذاکرات نشان می دهد که چگونه مذاکرات جدید نیز با موانع عمده ای روبه رو خواهد شد.
![بین المللی | اتحادیه اروپا افشای جزییات توافق نافرجام روسیه و اوکراین در استانبول](/wp-content/uploads/2024/06/63068846.jpg)
روزنامه نیویورک تایمز مدعی است اسنادی مرتبط با این مذاکرات را رویت و بررسی کرده که موارد اختلاف در این مذاکرات را آشکار می سازد.
طبق ادعای نیویورک تایمز؛ این اسناد پیش نویس یک توافق صلح در بازه زمانی 17 مارس تا 15 آوریل 2022 است که در آن به مقایسه پیشنهادها و موارد توافقی طرفین؛ همچنین مذاکرات مستقیم طرفین جنگ در استانبول در 29 مارس اشاره شده است.
به گزارش اتاق زندگانی؛ این روزنامه آمریکایی نوشت: این اسناد از جلسات مذاکراتی حاصل شده است که در هفته های آغازین جنگ و از فوریه تا آوریل 2022 ادامه داشت. فقط در این مدت بود که مقامات روس و اوکراینی مذاکرات مستقیم داشتند.
این مذاکرات با پیشروی طرفین در میان جنگ شکست خورد اما پیش از آن؛ مذاکره کنندگان چند پیش نویس یک توافق را آماده کرده بودند که تضمین کننده امنیت آینده اوکراین بود و به موجب آن؛ به برخی درخواست های «ولادیمیر پوتین» رییس جمهور روسیه نیز عمل می شد.
در بخش دیگری از این گزارش آمده است: هر دو طرف می توانند زمانی؛ دوباره پای میز مذاکره بیایند؛ سناریویی که احتمال می رود در کنفرانس صلح درباره اوکراین در سوییس(15 تا 16 ژوین) درباره آن بحث شود؛ اگرچه روسیه به آن دعوت نشده است. اگر اوکراین و روسیه مذاکرات مستقیم را ازسر بگیرند؛ مسایلی که در این اسناد و در آغاز جنگ مطرح شده؛ از جمله وضعیت بخش هایی که روسیه تصرف کرده و تضمین های امنیتی اوکراین حایز اهمیت خواهد بود.
روسیه در ابتدا خواسته بود که «اوکراین جمهوری کریمه و شهر سواستوپول» را بخش یک پارچه از فدراسیون روسیه بداند و باید در این رابطه؛ تغییرات جامعی در قوانین ملی خود ایجاد کند.»
تا 15 آوریل؛ دو طرف توافق کرده بودند که موضوع کریمه را از توافق خود حذف کنند و بدون آن که اوکراین آن را به رسمت بشناسد؛ تحت تصرف روسیه بماند.
«اولکسی رزینکوف» وزیر دفاع وقت اوکراین(نفر سوم از راست) به همراه «ولادیمیر مدینسکی» مشاور رییس جمهور روسیه و «لیونید اسلوتسکی» یک مقام ارشد روس در مذاکرات بلاروس
طبق این اسناد که نیویورک تایمز آن را رویت کرده؛ «پاراگراف اول از بند دوم و بند 4؛5 و 11 این توافق نباید به کریمه و سواستوپول اختصاص داشته باشد.»
بررسی این اسناد نشان می دهد که دو طرف بر سر مسایلی از جمله سطح تسلیحاتی؛ عضویت احتمالی اوکراین در اتحادیه اروپا و برخی قوانین اوکراین در زمینه زبان و فرهنگ که روسیه قصد لغو کردن آن را داشت؛ درگیر بوده اند. مذاکره کنندگان اوکراینی پیشنهاد کردند که از عضویت در ناتو چشم پوشی کنند و تصرف بخش هایی از خاک خود توسط روسیه را بپذیرند اما حاضر نشدند حاکمیت روسیه بر کشور خود را به رسمیت بشناسند.
نیویورک تایمز می نویسد؛ در بخشی از این اسناد آمده است: اوکراین عضو هیچ گونه ایتلاف نظامی نمی شود و اجازه استقرار هیچ گونه نیروی خارجی در خاک خود را نمی دهد.
در ادامه با اشاره به درخواست روسیه درباره قوانین مرتبط با زبان و فرهنگ اوکراینی آمده است: اوکراین باید طبق پیوست 2؛ ظرف مدت 30 روز پس از امضای این توافق؛ تمامی محدودیت ها در زمینه استفاده از زبان روسی در تمامی مناطق لغو کند.
در این مطلب آمده است: روسیه که از مقاومت سرسختانه اوکراین بهت زده شده بود؛ به نظر می آمد که پذیرای چنین توافقی باشد. اما در نهایت؛ به دلیل یکی از بخش های مهم آن خودداری کرد؛ یعنی مقرراتی که دیگر کشورها را ملزم به کمک به دفاع اوکراین در صورت حمله دوباره به آن می کرد.
«اولکساندر چالیی» یکی از اعضای تیم مذاکره کننده اوکراین درباره این مذاکرات گفت؛ «ما توانسته بودیم بهک مصالحه واقعی برسیم؛ در اواسط آوریل بسیار نزدیک شده بودیم. تا اواخر آوریل به پایان دادن به جنگمان با یک سازوکار صلح نزدیک شده بودیم.»
آغاز مذاکرات
دستیاران رییس جمهور لهستان در 28 فوریه 2022 با گروهی از مقامات بلندپایه اوکراینی در مرزها دیدار کرده و آن ها را با یک بالگرد بهک پایگاه نظامی در نزدیکی بلاروس منتقل کردند. سپس؛ اوکراینی ها خودشان وارد بلاروس شده و با هیاتی روس به ریاست «ولادیمیر مدینسکی» یکی از مشاوران پوتین دیدارکردند.
برخی از مذاکره کنندگان اوکراینی به نیویورک تایمز گفتند که فکذ می کنند پوتین خیلی زود پای میز مذاکره آمده بود؛ چراکه هرگز انتظار نداشت ارتش او تا آن اندازه دچار لغزش شود. اما تا جایی که بر این مقامات اوکراینی معلوم بود؛ روس هایی که طرف دیگر میز مقابلشان نشسته بودند؛ تصور درستی از عملکرد بد نظامیانشان نداشتند.
وقتی «اولکسی رزینکوف» وزیر دفاع وقت اوکراین گفت که کشورش شمار سربازان کشته شده روس را سه هزار نفر برآورد کرده است؛ مدینسکی بهت زده شده و نگاهی با مقام نظامی بلندپایه روس حاضر پشت میز رد و بدل کرد.
جنگ اوکراین
رزینکوف بهاد می آورد که «الکساند فومین» این مقام بلندپایه نظامی روس در آن لحظه گفته بود؛ «نه ماه فقط 80 سرباز(کشته شده) داریم.»
مذاکره کنندگان اوکراینی گفتند که بعد؛ حاضران با مقامات اوکراینی از دفتر ریاست جمهور اوکراین و چند بار هم از یک پناهگاه زیرزمینی تماسی ویدیویی برقرار کردند.
اوکراین امتیازچشمگیری داد؛ حاضر بود «به طور دایمی به کشوری بی طرف تبدیل شود» که هیچ گاه عضو ناتو نشود یا اجازه مستقر شدن به نیروهای نظامی خارجی را ندهد. این پیشنهاد به عمق نارضایتی پوتین اشاره داشت؛ طبق روایت کرملین؛ غرب در تلاش بود از اوکراین برای نابود کردن روسیه استفاده کند.
پیش نویس اولیه
اگرچه دو طرف؛ پس از نشست در بلاورس؛ به طور منظم جلسات ویدیویی برگزار می کردند؛ اما پیش نویسی به تاریخ 17 مارس نشان دهنده عمق اختلافات آن ها است. نیویورک تایمز یک نسخه انگلیسی زبان این پیش نویس را بررسی کرده است که اوکراین آن را در اختیار دولت های غربی قرار داده بود.
اوکراین به دنبال رضایت روسیه با «تضمین های امنیتی» بین المللی بود که دیگر کشورها؛ از جمله متحدان اوکراین نیز آن را امضا می کردند و به موجب آن؛ در صورت حمله دوباره به اوکراین؛ برای دفاع به کمک آن می آمدند. اوکراین با وجود آن که نظامیان روس هنوز در تلاش بودند کنترل کی یف را نیز در دست بگیرند؛ می خواست که این توافق صلح دربرگیرنده «مرزهای بین المللی اوکراین» نیز باشد.
درخواست تیم روسیه این بود که اوکراین و دیگر امضاکنندگان توافق؛ تحریم ها علیه مسکو را لغو کنند که از سال 2014 اعمال شده بود و علنا؛ از کشورهای دیگر نیز بخواهند که همین کار را انجام دهند. اوکراین نیز قرار بود کل منطقه دونباس را واگذار کرده و کریمه را به عنوان بخشی از قلمرو روسیه به رسمیت بشناسد. در این میان؛ یک فهرست هفت موردی هویت ملی اوکراین را هدف قرار داده بود؛ از جمله ممنوعیت نام گذاری اماکن به نام مبارزان اوکراینی در راه استقلال این کشور.
در این اسناد آمده است: اوکراین استقلال جمهوری خلق دونتسک و جمهوری خلق لوهانسک را در چارچوب مرزبندی های حکومتی پیشین مناطق دونتسک و لوهانسک را به رسمیت می شناسد و در این زمینه؛ باید تغییرات جامعی را در قوانین ملی ایجاد کند.
خواسته دیگر نیز بیانگر منطق پوتین برای آغاز این جنگ بود؛ او اوکراین را کشوری جعلی دانسته بود که باید بخشی از روسیه در نظر گرفته شود.
همچنین در این اسناد از اوکراین خواسته شده است که تمامی اشکال «نازیسم و نیونازیسم» را در هرگونه فعالیت سازمانی و فرهنگی را ممنوع کند.
تظاهرات کنندگان حامی روسیه درکریمه؛ 2014
این پیش نویس همچنین شامل اعمال محدودیت هایی بر شمار نیروهای مسلح اوکراین و تانک ها؛ آتش بارهای توپخانه؛ رزم ناوها و هواپیماهای جنگنده در زرادخانه های آن بود. اوکراینی ها آماده پذیرفتن این شروط بودند اما به دنبال محدودیت های بزرگ تری بودند.
یک مقام بلندپایه پیشین آمریکایی که در جریان این مذاکرات بوده؛ با اشاره به این که چگونه با نیروهای روس در مرزهای شمالی مقابله می شد؛ گفت که پوتین به شدت مشتاق این توافق بود.
آمریکا نگران مفاد این توافق بود. این مقام آمریکایی می گوید: «ما در دیدارها با همتایان اوکرینی خود به آن ها می گفتیم؛ می دانید که این یک جور خلع سلاح یک طرفه است؟»
یک دیپلمات اروپایی نیز گفت که مقامات لهستان؛ حامی دیرینه و سرسخت اوکراین نگران این بود که آلمان و فرانسه کی یف را راضی کند که شروط روسیه را بپذیرد و به دنبال جلوگیری از آن بودند.
به گفته این دیپلمات؛ «آندژی دودا» رییس جمهور لهستان به همین منظور در دیدار با رهبران ناتو در 24 مارس در بروکسلاین متن را به همراه خود داشت و از همتایان خود پرسیده بود؛ «کدامتان حاضر است این را امضا کند؟» اما هیچ یک از رهبران ناتو پاسخی نداده بودند.
توپخانه ارتش اوکراین
گشایشی در استانبول
چند روز بعد؛ در 29 مارس؛ نمایندگان روسیه در بوسپوروس دیدار کردند. برای برخی؛ این مذاکرات مانند گشایشی بود که بر اثر کشمکش های روسیه در میدان جنگ ایجاد شده بود.
یکی از اعضای تیم مذاکره کننده اوکراین گفت که پوتین پس از هر عقب نشینی؛ «خواسته هایش را کاهش می داد.»
در استانبول؛ به نظر می رسید که روس ها طرح بی طرفی و تضمین های امنیتی اوکراین را تایید می کنند و تاکید کمتری بر در زمینه درخواست های خود در زمینه سرزمین های اوکراین دارد. مدینسکی؛ مذاکره کننده ارشد روسیه گفت که پس از آن؛ پیشنهاد بی طرفی اوکراین به معنای آن بود که «آماده عملی کردن خواسته های اصلی است که روسیه در سال های گذشته بر آن پافشاری کرده است.»
اوکراین توافق پیشنهادی را در سندی 2 صفحه ای خلاصه کرده و آن را «بیانیه استانبول» نامیده بود؛ البته هیچ گاه آن را منتشر نکرد. طبق این سند؛ قرار شده بود که درباره وضعیت کریمه؛ طی بازه ای 10 تا 15 ساله تصمیم گیری شود؛ در شرایطی که اوکراین وعده داده بود که تلاش نکند دوباره کنترل این شبه جزیره را با اعمال قدرت به دست بگیرد. قرار بود «ولودیمیر زلنسکی» رییس جمهور اوکراین و پوتین در دیداری یک توافق صلح را نهایی کرده و بر سر این که چه اندازه از خاک اوکراین در تصرف روسیه بماند؛ به توافق برسند.
در بیانیه استانبول که از سوی یک مذاکره کننده اوکراینی در اختیار نیویورک تایمز قرار گرفت؛ سازوکاری برای مداخله نظامی دیگر کشورها در صورت حمله دوباره به اوکراین تعریف شده بود. طبق این سند؛ کشورهای ضامن احتمالی شامل انگلیس؛ چین؛ روسیه؛ آمریکا؛ فرانسه؛ ترکیه؛ آلمان؛ کانادا؛ ایتالیا؛ لهستان و رژیم صهیونیستی بود. موارد نام برده قرار بود در صورت حمله دوباره به اوکراین به عنوان یک کشور بی طرف دایمی به آن برای دفاع از خود کمک کنند.
اما به گفته مذاکره کنندگان؛ مقامات روس سیگنال های علنی گمراه کننده ای درباره قصد جدی کرملین برای امضای این توافق می فرستاند. از آن پس؛ روس ها و اوکراینی ها به مذاکرات از طریق تماس های ویدیویی چند ساعته پرداختند و از طریق شبکه اجتماعی واتس اپ؛ پیش نویس ها را با یک دیگر به اشتراک می گذاشتند.
رییس
در اوایل آوریل؛ پس از خروج روسیه از حومه کی یف؛ تصاویر کشتار نظامیان در حومه بوچا که دست های برخی از آن ها با پارچه سفید بسته شده بود؛ جهان را در بهت فرو برد. برای بسیار از اوکراینی ها؛ ایده مصالحه کشورشان با روسیه؛ بیش از پیش بعید به نظر می رسید.
اما زلنسکی که در چهارم آوریل از بوچا بازدید می کرد؛ گفت که مذاکرات ادامه خواهد داشت؛ اگرچه روسیه رخ دادهای بوچا را «تحریکات» صحنه سازی شده تلقی کرده بود.
در این میان؛ «داوید آروخومیا» مذاکره کننده اصلی اوکراین در 10 آوریل در پیامی در واتس اپ به تیم اوکراینی گفته بود؛ «همکاران؛ با ر.الف. صحبت کرده ام. او دیروز یک ساعت ونیم با رییسش صحبت کرده است.»
«ولادیمیر پوتین» رییس جمهور روسیه
ر.الف. به «رومن آبراموویچ» میلیاردر روس اشاره داشت که در پشت پرده این مذاکرات بود. آراخامیان نوشته بود؛ رییس او؛ «پوتین» از مذاکره کنندگان خواسته است که روی مسایل اصلی تمرکز و فورا؛ آن ها را حل وفصل کنند.(یکی از اعضای این گروه در واتس اش این پیام و پیام های دیگر را به خبرنگاران نیویورک تایمز نشان داده بود.)
به طور کلی؛ پیام آراخامیا این بود که پوتین نه تنها در حال کنترل جزء به جزء حمله روسیه؛ بلکه مذاکرات صلح بود.
مشارکت پوتین و مقاصد او در مذاکرات 2022؛ این که آیا او واقعا تمایلی بهک توافق صلح داشت یا فقط تلاش می کرد اوکراین را در حالی که نیروهایش در حال تجدید قوا بودند؛ متوقف کند؛ در کی یف و واشنگتن محل بحث بود.
زلنسکی؛ رییس جمهور اوکراین
موانع بازدارنده
پیش نویس 15 آوریل نیز مانند نمونه ماه پیشتر از آن دربرگیرنه اختلاف نظرهای زیادی است.
مذاکره کنندگان توافق کردند که اوکراین اعلام بی طرفی دایمی کند؛ اگرچه اجازه داشت که به اتحادیه اروپا ملحق شود.
طبق پیش نویس ماه آوریل؛ بخش عمده توافق اشاره ای به کریمه و دیگر بخش های اوکراین نداشت که قرار بود درباره آن تصمیم گیری شود. این یعنی؛ کی یف می پذیرفت که بخش هایی از خاک آن تحت تصرف روسیه باشد اما حاکمیت روسیه بر خود را به رسمیت نمی شناخت.
اما موانع اصلی پابرجا بود؛ روسیه می خواست برد موشک های اوکراین به 25 مایل برسد؛ در حالی که اوکراین برد 174 مایلی را مد نظر داشت؛ اندازه ای که برای حمله به اهدافی در کریمه کافی است. روسیه هنوز هم خواستار لغو قوانین اوکراین در زمینه زبان و هویت ملی آن و عقب نشینی نیروهای اوکراین به عنوان بخشی از یک آتش بس است.
طبق این اسناد؛ پیشنهاد روسیه برای آتش بس این بود که اوکراین نیروهایش را از خاک خود خارج کرده و آن را «به محل های استقرار دایمی یا محل های مورد توافق با فدراسیون روسیه منتقل کند.»
اما بزرگ ترین مشکل مربوط به بند پنج و تضمین های امنیتی بین المللی برای اوکراین بود که روسیه در آن بندی تعیین کرده و گفته بود تمامی کشورهای تضمین کننده؛ از جمله روسیه باید پاسخ به حمله به اوکراین و کمک به آن برای دفاع از خود را تایید کنند. در واقع؛ مسکو می توانست دوباره به اوکراین حمله کند و هرگونه مداخله نظامی از سوی اوکراین را وتو کند. این بند شرط عجیبی بود که کی یف آن را اختلاف نظری تلقی کردند که مذاکرات میان طرفین را بر هم زد.
یکی از اعضای تیم مذاکره کننده اوکراین گفت که با این تغییر؛ «ما دیگر هیچ تمایلی به تداوم مذاکرات نداشتیم.»
نیروهای روسیه در اوکراین
شرایط فعلی
رییس جمهور روسیه؛ روز گذشته(جمعه) با اتخاذ مواضع تندتری تاکید کرد؛ تنها در صورت خروج اوکراین از چهار منطقه تصرف شده توسط روسیه و صرف نظر از عضویت در ناتو دستور آتش بس در جنگ را خواهد داد.
حتی پیش از آخرین درخواست پوتین نیز کارشناشان گفته بودند که بازگشت به توافق مورد
حالا بحث در سال 2024 دشوار است. اوکراین بیش از پیش مشتاق عضویت در ناتو است.
310310
آیا شما به دنبال کسب اطلاعات بیشتر در مورد "افشای جزییات توافق نافرجام روسیه و اوکراین در استانبول" هستید؟ با کلیک بر روی بین الملل، ممکن است در این موضوع، مطالب مرتبط دیگری هم وجود داشته باشد. برای کشف آن ها، به دنبال دسته بندی های مرتبط بگردید. همچنین، ممکن است در این دسته بندی، سریال ها، فیلم ها، کتاب ها و مقالات مفیدی نیز برای شما قرار داشته باشند. بنابراین، همین حالا برای کشف دنیای جذاب و گسترده ی محتواهای مرتبط با "افشای جزییات توافق نافرجام روسیه و اوکراین در استانبول"، کلیک کنید.